Jest to jedno z 9 nakazanych świąt w roku – to znaczy, że w Boże Ciało katolicy zobowiązani są do uczestniczenia w mszy świętej. Na czele procesji jest niesiona monstrancja z Najświętszym Sakramentem. Orszak zatrzymuje się przy czterech ołtarzach. Ołtarze na Boże Ciało to piękna tradycja, która ubarwia coroczną procesję z okazji Uroczystości Najświętszego Ciała i Krwi Chrystusa, zwanej częściej Bożym Ciałem. Co może znaleźć się na takich ołtarzach? Jest wiele ciekawych na Boże Ciało to ważny element element nie tylko katolickiego święta, ale także tradycji ludowej. W dzisiejszych czasach ołtarze często są bardzo ładnie wykonane, wymyślnie zrobione i pięknie udekorowane. Jak wyglądają te ołtarze i jaka jest ich historia?Ołtarz na Boże Ciało - skąd się wziął? HistoriaHistoria Bożego Ciała sięga już XIII wieku naszej ery. To wtedy święta Julianna z Cornillon miała mieć widzenie, w którym zostało jej polecone staranie się o ustanowienie święta Najświętszego Ciała i Krwi Chrystusa. Obecnie jest to święto ruchome, jednak zawsze wypada w czwartek. Od jakiegoś czasu jest to także święto wolne od pracy - dzięki temu każdy wierny może bez problemu uczestniczyć w procesji organizowanej ulicami miast. Jaki jest cel tego święta i jak powinniśmy je przeżywać? - Procesje Bożego Ciała są nie tylko oddaniem czci i publicznym wyznaniem wiary w obecność Chrystusa w Najświętszym Sakramencie, ale również zaproszeniem Go na drogi naszego życia. Uczestnictwo w procesji Bożego Ciała jest dawaniem świadectwa swojej wiary, ale też dawaniem świadectwa wobec innych, wobec tych, którzy może patrzą przez okno i nie wiedzą, co to jest, albo przechodzą chodnikiem obok procesji. Typowe dla procesji Bożego Ciała są cztery ołtarze, symbolizujące cztery strony świata. To jest taki znak, że Chrystus jest wynoszony na wszystkie strony naszego życia. I przy każdym ołtarzu są modlitwy, jest uwielbienie i oddana cześć Najświętszemu Sakramentowi oraz przy każdym ołtarzu jest również błogosławieństwo Najświętszym Sakramentem. To jest taki symbol (...), że obejmuje cały krąg naszego życia - mówi o tradycjach związanych z Bożym Ciałem ks. prof. Józef na Boże Ciało - projekty, wzoryIstnieje bardzo wiele ciekawych projektów ołtarzy na Boże Ciało. Te najprostsze można zamówić w wielu wytwórniach dewocjonaliów - wzory są dostępne na stronach tych przedsiębiorstw. Jeśli jednak chcemy się pokusić o coś bardziej wymyślnego i dekoracyjnego, najlepszym pomysłem będzie wykonanie takiego ołtarza roku w internecie pojawia się wiele zdjęć przedstawiających najpiękniejsze (jak i najgorsze) ołtarze, które pojawiły się na ulicach Polski. Jeśli wykonamy taką strukturę samodzielnie - może nasz projekt zagości na liście tych najlepszych!Ołtarz na Boże Ciało dziś i kiedyś - galeria zdjęćPoniżej przedstawiamy zdjęcia niektórych ołtarzy na Boże Ciało. Warto porównać jak dzisiaj wykonujemy te przystanki, a jak wyglądały kilkadziesiąt lat temu!ZOBACZ TAKŻE:Dzień Demokracji 4 czerwca - z czym związana jest data?Międzynarodowy Dzień Dzieci Będących Ofiarami AgresjiDzień Ochrony Środowiska 2019 - data. Kiedy obchodzimy święto?Tylko nie mów nikomu - premiera kontrowersyjnego filmuKolorowanki antystresowe do druku, dla dzieci. Zwierzęta, kwiaty Propozycja modlitwy wiernych na uroczystość Najświętszego Ciała i Krwi Chrystusa. Przedstawmy nasze prośby Miłosiernemu Bogu. 1. Módlmy się za Kościół święty, aby był świadectwem jedności i pokoju. Ciebie prosimy… 2. Módlmy się za papieża Franciszka i wszystkich kapłanów, aby z gorliwością odpowiadali na Chrystusowe wezwanie do służby. 3. Módlmy się za Czytania z dnia2022-07-26 - Wtorek. Wspomnienie św. Joachima i Anny, rodziców Najświętszej Maryi PannyRozważanieStary lekcjonarzI CzytanieEwangelia 2022-07-27 - ŚrodaRozważanieStary lekcjonarzI CzytanieEwangelia 2022-07-28 - Czwartek. Dzień Powszedni albo wspomnienie św. Sarbeliusza Makhluf, prezbiteraRozważanieStary lekcjonarzI CzytanieEwangelia 2022-07-29 - Piątek. Wspomnienie św. Marty, Marii i ŁazarzaRozważanieStary lekcjonarzI CzytanieEwangeliaEwangelia A 2022-07-30 - Sobota. Dzień Powszedni albo wspomnienie Najświętszej Maryi Panny w sobotę albo wspomnienie św. Piotra Chryzologa, biskupa i doktora KościołaRozważanieStary lekcjonarzI CzytanieEwangelia Partnerzy Polecane linki Update Required To play the media you will need to either update your browser to a recent version or update your Flash plugin. Rdz 14, 18-20 Ofiara Melchizedeka Czytanie z Księgi Rodzaju W owych dniach: Melchizedek, król Szalemu, wyniósł chleb i wino; a ponieważ był on kapłanem Boga Najwyższego, błogosławił Abrama, mówiąc: «Niech będzie błogosławiony Abram przez Boga Najwyższego, Stwórcę nieba i ziemi. Niech będzie błogosławiony Bóg Najwyższy, który w twe ręce wydał twoich wrogów». Abram dał mu dziesiątą część ze wszystkiego. Oto Słowo Boże. Wsparcie Zostań naszym Patronem Modlitwa na dzisiajLitania LoretańskaModlitwy do Matki Bożej za dusze w czyśćcuOjcze nasz Rozważania nt. Litanii Loretańskiej Dzień 1 Dzień 2 Dzień 3 Dzień 4 Dzień 5 Dzień 6 Dzień 7 Dzień 8 Dzień 9 Dzień 10 Dzień 11 Dzień 12 Dzień 13 Dzień 14 Dzień 15 Dzień 16 Dzień 17 Dzień 18 Dzień 19 Dzień 20 Dzień 21 Dzień 22 Dzień 23 Dzień 24 Dzień 25 Dzień 26 Dzień 27 Dzień 28 Dzień 29 Dzień 30 Dzień 31 Zobacz całośćAktualności2021-05-03 Gotowe są już kolejne księgi Starego Testamentu, a są nimi: Księga Nahuma Księga Habakuka Księga Sofoniasza Księga Aggeusza Księga Zachariasza Księga Malachiasza 2021-04-27 Dostępna jest już również Księga Micheasza. Zapraszamy. 2021-04-27 Zapraszamy do wysłuchania Księgi Jonasza. 2021-04-23 Mamy jeszcze na dziś Księgę Ozeasza dla Was. Owocnego słuchania. 2021-04-23 Kolejna księga Starego Testamentu gotowa, oto Księga Daniela. Zapraszamy. Obchody uroczystości wiążą się z procesją z Najświętszym Sakramentem po ulicach (w miastach szczególnie po 1989 roku) parafii. Procesja zatrzymuje się kolejno przy czterech ołtarzach, przy których czytane są związane tematycznie z Eucharystii fragmenty czterech Ewangelii. Parafia w Czarnowąsach to parafia pw. Bożego Ciała i św. Pamiątkę ustanowienia Najświętszego Sakramentu Kościół obchodzi w Wielki Czwartek. Jednak wówczas Chrystus rozpoczyna swoją mękę. Dlatego od XIII wieku Kościół obchodzi osobną uroczystość Najświętszego Ciała i Krwi Chrystusa (zwaną potocznie Bożym Ciałem), aby za ten dar niezwykły Chrystusowi w odpowiednio uroczysty sposób podziękować. Chrystus Pan ustanowił Najświętszy Sakrament przy Ostatniej Wieczerzy. Opisali to dokładnie wszyscy trzej synoptycy i św. Paweł Apostoł (Mt 26, 26-28; Mk 14, 22-24; Łk 22, 19-20; 1 Kor 11, 17-30). Św. Łukasz przytacza ważne słowa, którymi Chrystus Pan nakazał swoim uczniom sprawować ten Sakrament: "To czyńcie na moją pamiątkę" (Łk 22, 19). Św. Paweł dodaje, że gdyby ktoś odważył się przyjmować Eucharystię niegodnie, sam sobie przez to gotuje sąd Boży (1 Kor 11, 25-30). Apostoł Narodów zaznacza więc, że do przyjęcia Eucharystii należy przystępować z odpowiednim przygotowaniem wewnętrznym; trzeba wypełnić niezbędne warunki, którymi są stan łaski i odpowiednie przygotowanie serca. Do żadnego sakramentu Chrystus Pan tak starannie swoich uczniów nie przygotowywał, jak do Eucharystii. Na wiele miesięcy przed jej ustanowieniem obiecał, da swoim wiernym na pokarm własne ciało, które będą mogli spożywać, jak się spożywa codzienny chleb. Wskazał przy tym, że Chleb ten będzie miał o wiele donioślejsze skutki dla człowieka niż manna, którą kiedyś Izraelici karmili się na pustyni: da im bowiem życie wieczne. Eucharystia jest tak ważnym pokarmem, że bez niej Jego uczniowie nie dostąpią zbawienia. W najdrobniejszych szczegółach przekazał nam tę mowę Pana Jezusa św. Jan Apostoł, który był obecny przy tej obietnicy (J 6, 22-70). Chrystus, aby jeszcze bardziej utrwalić w pamięci słuchaczy tę obietnicę, poprzedził ją wielkim cudem rozmnożenia chleba. Kościół od samych początków dawał wyraz swojej wierze w realną obecność Pana Jezusa w Najświętszym Sakramencie i dlatego Eucharystię uczynił centralnym ośrodkiem kultu Nowego Przymierza. Na czym ta obecność polega? Opłatek, który jest dobrze wypieczonym chlebem pszennym, po wypowiedzeniu przez kapłana słów przeistoczenia, mocą Ducha Świętego staje się Ciałem Pana Jezusa, a wino - Jego Krwią. Substancja chleba (opłatka) przechodzi w substancję Ciała Pańskiego, a substancja wina przechodzi w substancję Krwi Pańskiej. Taką władzę powierzył kapłanom sam Chrystus, kiedy powiedział przy Ostatniej Wieczerzy: "To czyńcie na moją pamiątkę" (Łk 22, 19; 1 Kor 11, 25). Tymi słowami polecił Apostołom i ich następcom przeistaczanie (przemienianie) chleba w Ciało Pańskie, a wina w Krew Pańską. Spełniła się w ten sposób obietnica: "A oto Ja jestem z wami przez wszystkie dni, aż do skończenia świata" (Mt 28, 20). Skoro w Najświętszym Sakramencie jest obecne Ciało i Krew Pana Jezusa, to jest i Jego Osoba, jest On cały. Nie ma bowiem ciała Pana Jezusa osobno poza Jego Osobą. Według nauki Kościoła Pan Jezus jest obecny w Eucharystii pod każdą widzialną cząstką konsekrowanej Hostii. Dlatego z taką troskliwością kapłan uważa, aby najmniejsze okruchy zebrać do kielicha, spłukać winem i spożyć. Pan Jezus jest cały i żywy tak pod postacią chleba, jak i pod postacią wina. Gdzie jest bowiem prawdziwe Ciało Chrystusa, tam jest i Jego Krew i cała Jego osoba. Podobnie, gdzie jest Krew Pana Jezusa, tam jest i Jego Ciało. Pan Jezus w bardzo stanowczych słowach obiecał nam dać na pokarm swoje Ciało i Krew, a obietnicę tę związał z nakazem ich przyjmowania: Jezus powiedział do tłumów: "Szukacie Mnie nie dlatego, żeście widzieli znaki, ale dlatego, żeście jedli chleb do sytości. Troszczcie się nie o ten pokarm, który ginie, ale o ten, który trwa na wieki, a który da wam Syn Człowieczy. (...) Ojcowie wasi jedli mannę na pustyni. Zaprawdę, zaprawdę powiadam wam: Nie Mojżesz dał wam chleb z nieba, ale dopiero Ojciec mój da wam prawdziwy chleb z nieba. Albowiem chlebem Bożym jest Ten, który z nieba zstępuje i daje życie światu". Rzekli do Niego: "Panie, dawaj nam zawsze tego chleba". Odpowiedział im Jezus: "Jam jest chleb życia. Kto do Mnie przychodzi, nigdy pragnąć nie będzie. (...) Jam jest chleb, który z nieba zstąpił. (...) Ojcowie wasi jedli mannę na pustyni i pomarli. To jest chleb, który z nieba zstępuje: kto go spożywa, nie umrze. Ja jestem chlebem żywym, który zstąpił z nieba. Jeśli kto spożywa ten chleb, będzie żył na wieki. Chlebem, który Ja dam, jest moje ciało za życie świata". Sprzeczali się między sobą Żydzi mówiąc: "Jak On może nam dać (swoje) ciało do spożycia?" Rzekł do nich Jezus: "Zaprawdę, zaprawdę powiadam wam: jeżeli nie będziecie spożywali Ciała Syna Człowieczego i nie będziecie pili Krwi Jego, nie będziecie mieli życia w sobie. Kto spożywa moje Ciało i pije moją Krew, ma życie wieczne, a Ja go wskrzeszę w dniu ostatecznym. Ciało moje jest prawdziwym pokarmem, a Krew moja jest prawdziwym napojem. Kto spożywa moje Ciało i Krew moją pije, trwa we Mnie, a Ja w nim... Kto spożywa ten chleb, będzie żył na wieki". A pośród jego uczniów, którzy to usłyszeli, wielu mówiło: "Trudna jest ta mowa. Któż jej słuchać może?" (J 6, 26-60). W tych słowach Pan Jezus daje obietnicę chleba z nieba, którym jest Jego Ciało. Kto będzie spożywał ten Chleb, będzie miał życie wieczne. Kiedy zaś nawet wśród uczniów znalazło się wielu, którzy z tego powodu nie tylko nie dali wiary Chrystusowi, ale nawet od Niego odeszli, Pan Jezus nie tylko nie ustąpił, ale zwrócił się wprost do samych Apostołów: "Czyż i wy chcecie odejść?" (J 6, 67). Chrystus był więc gotów zrezygnować nawet z niektórych uczniów, ale obietnicy swojej nie cofnął. Jezus dając obietnicę Komunii świętej równocześnie wskazał na jej zasadniczy cel: życie wieczne. "Kto spożywa moje Ciało i pije moją Krew, ma życie wieczne, a Ja go wskrzeszę w dniu ostatecznym" (J 6, 54). Chrystus przyrzeka więc dwa ważne dary: wieczne zbawienie duszy i chwałę zmartwychwstałych ciał. Komunia święta daje nam prawo do nieba i jest zadatkiem nieśmiertelności także naszych ciał. Przyjmując bowiem uwielbione ciało Chrystusa, zostajemy w swoim ciele niejako wszczepieni w Jego nieśmiertelne ciało, nabywamy prawa do nieśmiertelności i zmartwychwstania. Według nauki Kościoła, Komunia święta pomnaża w nas łaskę uświęcającą, gładzi grzechy powszednie, łagodzi namiętności ciała. Dlatego Kościół poleca, przynajmniej w czasie wielkanocnym, kiedy to została ustanowiona Eucharystia (Wielki Czwartek), przyjmować Komunię świętą. Przyjęta jest powszechnie praktyka częstego nawiedzania Pana Jezusa, obecnego w Najświętszym Sakramencie. Dlatego poleca się, by kościoły przynajmniej w pewnych porach były otwarte. Komunię sakramentalną w takich wypadkach zastępuje częściowo "komunia duchowa", czyli gorące pragnienie przyjęcia eucharystycznego Chrystusa. Od XVI w. przyjęła się w Kościele praktyka czterdziestogodzinnej adoracji Najświętszego Sakramentu. Praktykę tę wprowadził do Mediolanu św. Karol Boromeusz w roku 1520. Św. Filip Nereusz propagował ją w Rzymie od roku 1548. Św. Kajetan (+ 1547) propagował ten zwyczaj przez swój zakon teatynów. Papież Klemens VIII rozszerzył tę praktykę na wszystkie kościoły rzymskie w roku 1592. Dzisiaj praktyka ta znana jest w całym Kościele. Każda diecezja ma tak podzielone kościoły parafialne, aby Pan Jezus przez cały rok był nieustannie adorowany. Istnieją także zakony, założone jedynie w tym celu, aby nieustannie adorować Chrystusa w Najświętszym Sakramencie. W Polsce istnieją trzy zakony od wieczystej adoracji: benedyktynki-sakramentki, sprowadzone do Warszawy w wieku XVII; siostry Franciszkanki od Najśw. Sakramentu (Ubogie Klaryski od Wieczystej Adoracji) sprowadzone do Gniezna z Francji w roku 1871; oraz Siostry Eucharystki. W drugiej połowie XIX w. narodziła się także praktyka organizowania kongresów eucharystycznych. Pierwszy Międzynarodowy Kongres Eucharystyczny odbył się w Lille w 1881 roku z inicjatywy Marii Tamisier. Ostatni taki Kongres, pięćdziesiąty w historii, odbył się w 2012 r. w Dublinie. Na kongresy papież wysyła swojego legata lub sam w nich uczestniczy. Oprócz kongresów międzynarodowych odbywają się kongresy narodowe, prowincjonalne, diecezjalne. Inicjatorką ustanowienia święta Bożego Ciała była św. Julianna z Cornillon (1192-1258). Kiedy była przeoryszą klasztoru augustianek w Mont Cornillon w pobliżu Liege, w roku 1245 została zaszczycona objawieniami, w których Chrystus żądał ustanowienia osobnego święta ku czci Najświętszej Eucharystii. Pan Jezus wyznaczył sobie nawet dzień uroczystości Bożego Ciała - czwartek po niedzieli Świętej Trójcy. Biskup Liege, Robert, po naradzie ze swoją kapitułą i po pilnym zbadaniu objawień, postanowił wypełnić życzenie Pana Jezusa. W roku 1246 odbyła się pierwsza procesja eucharystyczna. Jednak w tym samym roku biskup Robert zmarł. Wyższe duchowieństwo miasta, za namową teologów, uznało krok zmarłego ordynariusza za przedwczesny, a wprowadzenie święta pod taką nazwą za wysoce niewłaściwe. Co więcej, omalże nie oskarżono św. Julianny o herezję. Karnie została przeniesiona z klasztoru w Mont Cornillon na prowincję (1247 r.). Po interwencji archidiakona katedry w Liege, Jakuba, kardynał Hugo zlecił ponowne zbadanie sprawy i zatwierdził święto. W roku 1251 po raz drugi archidiakon Jakub poprowadził ulicami Liege procesję eucharystyczną. Pan Jezus hojnie wynagrodził za to gorliwego kapłana. Ten syn szewca z Troyes (Szampania) został wkrótce biskupem w Verdun, patriarchą Jerozolimy i ostatecznie papieżem (1261-1264). Panował jako Urban IV. On też w roku 1264 wprowadził w Rzymie uroczystość Bożego Ciała. Bezpośrednim impulsem do ustanowienia święta miał być cud, jaki wydarzył się w Bolsena. Kiedy kapłan odprawiał Mszę świętą, po Przeistoczeniu kielich trącony ręką przechylił się tak nieszczęśliwie, że wylało się wiele kropel krwi Chrystusa na korporał. Przerażony kapłan ujrzał, że postacie wina zmieniły się w postacie krwi. Zawiadomiony o tym cudzie papież, który przebywał wówczas w pobliskim mieście Orvieto, zabrał ten święty korporał. Do dnia obecnego znajduje się on w bogatym relikwiarzu w katedrze w Orvieto. Dotąd widać na nim plamy. W czasie procesji Bożego Ciała obnosi się ten korporał zamiast monstrancji. Korzystając z tego, że na dworze papieskim w Orvieto przebywał wówczas św. Tomasz z Akwinu, Urban IV polecił mu opracowanie tekstów liturgicznych Mszy świętej i Oficjum. Wielki doktor Kościoła uczynił to po mistrzowsku. Tekstów tych używa się do dziś. Najbardziej znany i często śpiewany jest hymn Pange lingua (Sław, języku...), a zwłaszcza jego dwie ostatnie zwrotki (Przed tak wielkim Sakramentem). Podobnie ostatnie zwrotki hymnu Verbum supernum śpiewane są przy wystawianiu Najświętszego Sakramentu (O zbawcza Hostio). Natomiast fragment hymnu Sacris solemniis stał się samodzielną pieśnią (Panis angelicus) wykonywaną przez najsłynniejszych śpiewaków operowych. Papież Klemens V odnowił święto (1314), które po śmierci Urbana zaczęło zanikać. Papież Jan XXII (+ 1334) zatwierdził je dla całego Kościoła. Od czasu papieża Urbana VI uroczystość Bożego Ciała należy do głównych świąt w roku liturgicznym Kościoła (1389). Pierwsza wzmianka o procesji w to święto pochodzi z Kolonii z roku 1277. Od wieku XIV spotykamy się z nią w Niemczech, Anglii, Francji, Hiszpanii i w Mediolanie. Od wieku XV przyjął się w Niemczech zwyczaj procesji do czterech ołtarzy. Msze święte przy wystawionym Najświętszym Sakramencie wprowadzono w wieku XV (obecnie wystawia się Najświętszy Sakrament tylko poza Mszą św.). Do roku 1955 obowiązywała oktawa Bożego Ciała. Na prośbę Episkopatu Polski w Polsce został zachowany zwyczaj obchodzenia oktawy, choć nie ma ona już charakteru liturgicznego. Po raz pierwszy z procesją Bożego Ciała na terenie Polski spotykamy się już w XIV wieku w Płocku i we Wrocławiu. Od wieku XVI wprowadzono zwyczaj śpiewania Ewangelii przy czterech ołtarzach. Istnieje on do dnia dzisiejszego. Od dawna przyjął się zwyczaj, kultywowany do dzisiaj, że lud przynosi do kościoła wianki ziół, które kapłan poświęca w dniu oktawy, po czym lud zabiera je do domu. Zawiesza się je na ścianie, by chroniły od choroby; poszczególne gałązki można też umieszczać na polach, by plony lepiej rosły i by Bóg zachował je od robactwa i nieurodzaju. W niektórych stronach drzewka i gałęzie, którymi był przystrojony kościół i ołtarze w czasie procesji Bożego Ciała, po oktawie zabierano na pola i tam je zatykano. Ich część palono, aby dym odstraszał chmury, niosące grad i pioruny. Obecnie pełna nazwa uroczystości Bożego Ciała mówi o Najświętszym Ciele i Krwi Chrystusa. Do czasu reformy soborowej istniało osobne święto ku czci Najdroższej Krwi Chrystusa. Do dziś istnieją kościoły pod tym wezwaniem. Jak Boże Ciało jest rozwinięciem treści Wielkiego Czwartku, tak uroczystość Najdroższej Krwi Jezusa była jakby przedłużeniem Wielkiego Piątku. Ustanowił ją w roku 1849 papież Pius IX i wyznaczył to święto na pierwszą niedzielę lipca. Cały miesiąc był poświęcony tej tajemnicy. Papież św. Pius X przeniósł święto na dzień 1 lipca. Papież Pius XI podniósł je do rangi świąt pierwszej klasy (1933) na pamiątkę dziewiętnastu wieków, jakie upłynęły od przelania za nas Najświętszej Krwi. Szczególnym nabożeństwem do Najdroższej Krwi Pana Jezusa wyróżniał się św. Kasper de Buffalo, założyciel osobnej rodziny zakonnej pod wzewaniem Najdroższej Krwi Pana Jezusa (+ 1837). Misjonarze Krwi Chrystusa mają swoje placówki także w Polsce. Od roku 1946 pracują w Polsce także siostry Adoratorki Krwi Chrystusa, założone przez św. Marię de Mattias. Oba te zgromadzenia do dzisiaj w dniu 1 lipca obchodzą uroczystość Krwi Chrystusa. Gorącym nabożeństwem do Najdroższej Krwi wyróżniał się także papież bł. Jan XXIII (+ 1963). On to zatwierdził litanię do Najdroższej Krwi Pana Jezusa. Nabożeństwo ku czci Krwi Pańskiej ma uzasadnienie w Piśmie świętym, gdzie wychwalana jest krew męczenników, a przede wszystkim krew Jezusa Chrystusa. Po raz pierwszy Pan Jezus przelał ją przy obrzezaniu. W Ogrodzie Oliwnym pocił się krwawym potem (Łk 22, 44). Nader obficie płynęła ona przy biczowaniu i koronowaniu cierniem, a także przy ukrzyżowaniu. Kiedy żołnierz przebił Jego bok, "natychmiast wypłynęła krew i woda" (J 19, 24). Serdeczne nabożeństwo do Krwi Pana Jezusa mieli święci średniowiecza. Połączone ono było z nabożeństwem do Ran Pana Jezusa, a zwłaszcza do Rany Jego boku. Wyróżniali się tym nabożeństwem: św. Bernard (+ 1153), św. Anzelm (+ 1109), bł. Gueryk d'Igny (+ 1160) i św. Bonawentura (+ 1270). Dominikanie w piątek po oktawie Bożego Ciała, chociaż nikt nie spodziewał się jeszcze, że na ten dzień zostanie kiedyś ustanowione święto Serca Pana Jezusa, odmawiali oficjum o Ranie boku. Reforma liturgii z roku 1969 złączyła uroczystość Przenajdroższej Krwi Pana Jezusa z uroczystością Bożego Ciała, automatycznie znosząc dotychczasowe święto z 1 lipca. Eucharystia to bowiem Najświętsze Ciało i Najświętsza Krew Pana Jezusa. Wojciecha i przy bazylice Mariackiej, rozważano Słowo Boże i zanoszono modlitwy w intencjach szczególnie dzisiaj ważnych i aktualnych. Tłumy na procesji Bożego Ciała w Tarnowie Słowo końcowe księdza biskupa Ignacego Deca wygłoszone w kościele św. Józefa w Świdnicy, przy czwartym ołtarzu, w czasie procesji Bożego Ciała Dobiega końca nasza tegoroczna, nieco skrócona, procesja Bożego Ciała. W naszej katedrze uczestniczyliśmy w celebracji Eucharystii, przyjęliśmy pokarm Ciała Pańskiego. Z Chrystusem w sercu i w niesionej przez kapłanów monstrancji przeszliśmy centralnymi ulicami naszego miasta, przechodząc przez Rynek, gdzie zawsze skupiało się i dziś się skupia życie naszego miasta. Przybyliśmy z Jezusem do tej drugiej co do wieku świątyni świdnickiej, do kościoła św. Józefa. Na naszej drodze, przy czterech ołtarzach, była głoszona Ewangelia Chrystusa z zapisu czterech ewangelistów, mająca odniesienie do tajemnicy Eucharystii. Zostały w niej uwydatnione główne wymiary tej wielkiej tajemnicy naszej wiary. 1. Eucharystia jest ofiarą uzdalniającą nas do składania siebie w ofierze Tekst Ewangelii przy pierwszym ołtarzu zaprowadził nas do Wieczernika. Tam Chrystus w sposób bezkrwawy antycypował Ofiarę złożoną nazajutrz na krzyżu. Mówił o swoim Ciele wydanym za nas i o Krwi za nas wylanej na odpuszczenie grzechów. Przeżywając Eucharystię, uświadamiamy sobie, że to Chrystus oddał za nas Bogu swoje życie w ofierze. Uczestnicząc w Eucharystii, uczymy się – za wzorem Chrystusa – składać nasze życie w ofierze dla Pana Boga i dla bliźnich. Tylko życie składane w ofierze Bogu i naszym ziemskim przyjaciołom jest drogą do szczęścia. 2. Eucharystia jest pokarmem w drodze Przy drugim ołtarzu wysłuchaliśmy Ewangelii o cudownym rozmnożeniu chleba. Chrystus, dając głodnym ludziom chleb doczesny, zapowiadał nowy chleb, dający nowe życie: „Ciało moje jest prawdziwym pokarmem, a Krew moja jest prawdziwym napojem” (J 6, 55). Wszyscy potrzebujemy tego Chleba, abyśmy mogli stawać się ofiarą dla drugich, abyśmy mogli pokonywać swój egoizm i służyć bliźnim, abyśmy mogli wytrwać w czynieniu dobrze drugim, wytrwać w cierpieniu, zwyciężać każde zło dobrem. 3. Eucharystia jest przepustką do życia wiecznego W Ewangelii Łukaszowej, przy trzecim ołtarzu, została nam przypomniana wędrówka Jezusa zmartwychwstałego z dwoma uczniami do Emaus. Dziś zmartwychwstały Pan idzie z nami przez życie. Tak jak tamci, tak i my rozpoznajemy Go najłatwiej przy łamaniu Chleba, właśnie na Eucharystii. Kierujmy do Niego te same słowa, co oni: „Zostań z nami, gdyż ma się ku wieczorowi i dzień się już nachylił” (Łk 24, 29). Wielu z nas chyli się już dzień ku wieczorowi. Nie zapominajmy o słowach Pana: „Kto spożywa ten chleb, będzie żył na wieki” (J 6, 58). 4. Eucharystia jest źródłem naszej jedności z Bogiem i bliźnimi Ewangelia przy czwartym ołtarzu przypomniała nam modlitwę Jezusa o jedność: „Ojcze… proszę,… aby wszyscy stanowili jedno, jak Ty, Ojcze we Mnie, a Ja w Tobie, aby i oni stanowili w Nas jedno” (J 17, 21). Jedność z Bogiem i między sobą najlepiej budujemy na dobrze przeżywanej Eucharystii. W jednej z pieśni eucharystycznych śpiewamy: „Jak ten chleb, co złączył złote ziarna, tak niech miłość łączy nas ofiarna, jak ten kielich łączy kropel wiele, tak nas, Chryste, w jednym złącz Kościele”. Jesteśmy ciągle chorzy na brak jedności. Bez Eucharystii nie damy rady stanowić jedno z Bogiem i z ludźmi. Jako uczestnicy Eucharystii, mocą Bożego Chleba, starajmy się być apostołami jednoczenia w naszych rodzinach, zakładach, biurach, w naszej pracy i odpoczynku. Zakończenie Raz jeszcze uwielbijmy obecnego wśród nas Pana. Wyśpiewajmy na koniec naszej procesji radosne i wdzięczne: „Ciebie Boga wysławiamy, Tobie, Panie, wieczna chwała” – za Jego obecność wśród nas, za Jego Pokarm dla nas.
Boże Ciało czyli liturgia ku czci Najświętszego Sakramentu (połączona z procesją do czterech ołtarzy) ma na celu uczczenie ustanowienia Eucharystii […] Skip to content KATEGORIE
Pierwszy ołtarz- Ewangelia św. tej Ewangelii mamy sytuację kiedy Pan Jezus poleca swoim uczniom przygotować Paschę. Najważniejszym elementem tego fragmentu Ewangelii jest opis ustanowienia Eucharystii kiedy Pan Jezus mówi: Bierzcie i jedzcie oraz bierzcie i pijcie. Drugi ołtarz - Ewaneglia św. MarkaJest to bardzo prosty fragment Ewangelii. Jest tutaj opis cudownego rozmnożenia chleba na pustkowiu. Trzeci ołtarz - Ewangelia św. ŁukaszaW tym fragemncie Jezus posługuje się przypowieścią mówi o człowieku który wyprawił wielką ucztę i zaprosił wielu gości jednak oni szukali wymówki żeby nie przyjść. Człowiek który wyprawiał ucztę rozgniewał się i kazał słudze żeby wyszedł na ulicę i zapraszał wszystkich napotkanych ludzi na ucztę. Ważne są słowa które na końcu wypowiada ten człowiek: Żaden z owych ludzi, którzy byli zaproszeni, nie skosztuje mojej uczty. Czwarty ołtarz - Ewangelia św. JanaW tym fragmencie Jezus mówi o sobie, że jest winnym krzewem a ludzie to latorośle. Każdy kto trwa w Bogu przynosi owoc, kto w Nim nie trwa będzie wyrzucony jak latorośl i uschnie. Kto będzie wierzył to o cokolwiek poprosi a to mu się stanie. Jezus tutaj zachęca do ciągłe trwania w wierze bo to przyniesie wielkie owoce i za to będzie nagroda w niebie. Wprowadzenie do liturgii. Kościół uobecnia dzieło Jezusa Chrystusa, ofiarując Jego Ciało i Krew pod postaciami chleba i wina. Dzięki tej ofierze Chrystus obecny jest wśród nas i jednoczy swoich wyznawców. Dzisiaj gromadzimy się, aby dziękować Chrystusowi za Eucharystię. Niesiemy Jego Ciało w procesjach. Jest to wyznanie wiary i Boże Ciało to jedno z ważniejszych świąt w Kościele Katolickim, które w Polsce obchodzi się już od 1320 roku dzięki biskupowi Nankierowi. Uroczystości Najświętszego Ciała i Krwi Chrystusa towarzyszą procesje, które są symbolem publicznego wyznania wiary i manifestem miłości do Boga. W trakcie procesji wierni modlą się przy czterech, samodzielnie przygotowanych ołtarzach i przy każdym z nich odczytuje się fragment Ewangelii. Warto pamiętać, że liczba ołtarzy nie jest przypadkowa - czwórka nawiązuje do ilości Ewangelii i ilości stron z piękniejszych tradycji jest przygotowywanie przez parafian ołtarzy na Boże Ciało - wierni dokładają wszelkich starań, by każdy z nich był piękny, bogato zdobiony kwiatami i różnymi dekoracjami. Głównym elementem ołtarzy jest baner na Boże Ciało, przedstawiający Jezusa Chrystusa lub scenę biblijną. Zazwyczaj na banerze religijnym znajduje się również napis - cytat z Ewangelii lub słowa modlitwy. Ołtarz na Boże Ciało - najpiękniejsze banery religijne Najważniejszym elementem każdego ołtarza na Boże Ciało jest baner religijny, który stanowi jego centralną część. Wizerunek Chrystusa na banerze lub przedstawiona scena z Ewangelii może być opatrzona cytatem, modlitwą czy sentencją związaną z tym wyjątkowym świętem. Najczęściej wybierane banery na Boże Ciało są te ze słowami: "Ja jestem Chlebem Życia", "To jest Ciało moje", "To czyńcie na moją pamiątkę", "A oto Ja jestem z wami przez te wszystkie dni aż do skończenia świata", "Bierzcie i jedzcie, to jest Ciało moje". Dostępnych jest mnóstwo pięknych wzorów, zarówno przedstawiających postać samego Chrystusa, jak i sceny ukazujące Go w otoczeniu apostołów. Na uwagę zasługują też banery na Boże Ciało, przedstawiające symbole związane z Sakramentem Eucharystii. Wśród nich również jest w czym wybierać, znaleźć tu można banery opatrzone słowami tj. "Chleb Niebiański dał nam Pan", "Bóg bogaty w miłosierdzie", "Chrystus Pan karmi nas swoim Świętym Ciałem" czy "Ciało moje jest prawdziwym pokarmem". Warto również zwrócić uwagę na banery, na których obok symboli Eucharystii widnieje wizerunek Ojca Świętego Jana Pawła II. Tego rodzaju banery na Boże Ciało powstały zwłaszcza z myślą o miejscach i parafiach, w których szczególnie ważna jest postać Papieża Polaka. Jego kojące spojrzenie i gest błogosławieństwa dodają otuchy, pomagają w modlitwie i skupieniu. Banery na Boże Ciało - rodzaje wykończenia Chcąc stworzyć piękny ołtarz na Boże Ciało warto zacząć od samej koncepcji - baner religijny należy wybrać już po przemyśleniu całej konstrukcji. W zależności od tego, w jakim miejscu będzie znajdował się ołtarz, dobierz baner z odpowiednim rodzajem mocowania. Banery na Boże Ciało mają 4 rodzaje wykończenia (do wyboru): oczka - tego typu banery kościelne mają specjalne otwory do przeplecenia linki lub sznurka, umiejscowione na wszystkich czterech krawędziach. Dzięki nim baner można w dowolny sposób powiesić w zasadzie na każdej konstrukcji. tunele - w górnej i dolnej części baneru znajdują się tunele. Można je wykorzystać do przeciągnięcia linki lub listwy. listwy - banery z listwami są już w zasadzie gotowe do powieszenia. Listwy umieszczone są wzdłuż górnej i dolnej krawędzi baneru, dzięki czemu po rozłożeniu ma on zawsze idealnie gładką powierzchnię. Taki baner wiesza się zazwyczaj na haczyku za pomocą sznurka znajdującego się w górnej części. margines - banery z marginesem można samemu dopasować do swoich potrzeb, np. przymocowując je do konstrukcji lub powierzchni za pomocą gwoździ. Warto zaznaczyć, że tego typu baner można w łatwy sposób oprawić i stworzyć w ten sposób piękny obraz religijny, gotowy do powieszenia w kaplicy lub kościele, jako pamiątka uroczystości Bożego Ciała. Wszystkie banery na Boże Ciało można zamówić z dowolnym rodzajem wykończenia. Banery mamy dostępne również w różnych rozmiarach (50 cm x 130 cm, 75 cm x 100 cm, 75 cm x 200 cm, 150 cm x 150 cm) - dzięki temu bez problemu dobierzesz baner idealnie wpisujący się w Twoją koncepcję Ołtarza na Boże Ciało. Jeśli masz pytania lub chcesz zamówić baner na Boże Ciało o nietypowych rozmiarach lub z inną grafiką - jesteśmy do Twojej dyspozycji. Zadzwoń lub napisz. Banery na Boże Ciało - prosto z Częstochowy Czy wiesz, że wszystkie banery na Boże Ciało (które możesz zobaczyć TUTAJ>>) powstają w sercu Częstochowy? Jesteśmy jednym z największych producentów i dostawców banerów religijnych, możesz je spotkać w kościołach i parafiach w całej Polsce. Nasi klienci to nie tylko księża, siostry zakonne i zakonnicy, ale też parafianie i wierni, którzy chcą dołożyć swoją cegiełkę do przygotowań ważnych uroczystości kościelnych, takich np. jakie wiążą się ze Świętem Bożego Ciała. Mamy nadzieję, że znajdziesz u nas to, czego szukasz - zobacz piękne banery do ołtarzy na Boże Ciało i zamów, dostarczymy je pod wskazany adres nawet w 3 dni od u nas baner na Boże Ciało masz pewność, że będzie on służył parafii i wiernym przez wiele długich lat. Wykonujemy je z najbardziej trwałych, wysokojakościowych materiałów - o bardzo solidnej strukturze i dużej wytrzymałości, dzięki czemu bez problemu sprawdzają się nawet w bardzo trudnych warunkach atmosferycznych. Wszystkie banery powstają pod czujnym okiem specjalistów, na wyspecjalizowanych urządzeniach drukujących. Oprócz jakości i wytrzymałości równie dużą uwagę przykładamy do tego, by banery na Boże Ciało były estetyczne, wyróżniały się głębią barw, były dopracowane w każdym detalu. Możemy śmiało powiedzieć, że do perfekcji opanowaliśmy połączenie najwyższej jakości z nieprzeciętnymi walorami estetycznymi - i między innymi za to jesteśmy darzeni zaufaniem tak wielu wiernych w całym kraju. Zapewniamy: duży wybór banerów na Boże Ciało - mnóstwo wzorów, różne rozmiary różne rodzaje wykończenia - w zależności od Twoich preferencji i potrzeb najwyższą jakość i walory estetyczne szybką realizację zamówienia darmową dostawę za zakupy powyżej 200 zł Zobacz wszystkie BANERY NA BOŻE CIAŁO>> l2atZPk.
  • xx8246v1v4.pages.dev/2
  • xx8246v1v4.pages.dev/112
  • xx8246v1v4.pages.dev/126
  • xx8246v1v4.pages.dev/376
  • xx8246v1v4.pages.dev/144
  • xx8246v1v4.pages.dev/251
  • xx8246v1v4.pages.dev/193
  • xx8246v1v4.pages.dev/4
  • xx8246v1v4.pages.dev/118

    • boże ciało modlitwy przy ołtarzach